Pomeranka drewniany jachcik

Założenia jakie przyjąłem przy wyborze projektu: -konstrukcja lekka, a więc mała, dająca się siłami załogi wyciągać na plażę -tania- czyli otwarto pokładowa -drewno, nie sklejka -styl klasyczny czy retro, jak kto woli -dzielna -mocna konstrukcja - ze względu na sztrandowanie -wybudowana już i opływana- sprawdzona

Dzięki pomocy i w ogóle pomysłowi pewnego dobrego człowieka łódka będzie miała miejsce w hangarze YK Stal w Gdyni będę mógł ją kończyć. Pozostaje jeszcze kwestia transportu.
Nie wiem ile jeszcze takich wakacji, w czasie których tyle się dzieje zajęłoby mi dokończenie budowy.

Na dzień dzisiejszy poszyta jest do ponad 1/3. Transportować chciałem poszytą zupełnie, ale nie wiem czy się wyrobię.

Moim najnowszym wynalazkiem jest stojak na listewki. Tworzą go przykręcone poziomo do słupów w stodółce deski, z których jedna, ostatnia ma dodatkowe pionowe ograniczenie.
Umożliwia to po dosunięciu do niego posegregować listewki względem długości, mieć w nich porządek, ułatwić dobór i zmniejszyć ilość odpadów.

Spostrzeżenie dotyczące poszywania: poprzez wbijanie gwoździa nie na środku listewki, ale bliżej jej wewnętrznej strony jak również sterowaniem kąta wbijania gwoździa (przez sterowanie kątem wiercenia otworu pilotażowego) można uzyskać zamykanie się poszycia.
Mam na myśli układanie się listewki zgodnie z obłem - przyleganie do krzywizny wręgów.
Działając odwrotnie będziemy poszycie otwierać.

Dwa błędy, jakie wydaje mi się zrobiłem:

1.   Skrzynkę mieczową należało zamontować przed rozpoczęciem poszywania.
W pierwotnym pomyśle miałem ją wykonać po odwróceniu kadłuba, ale przecież jest tam sporo wkrętów mocujących skrzynkę od spodu, no i sama szpara.
Teraz więc będę się męczył z montażem skrzynki mając utrudniony dostęp.

2.   Chyba zbyt oszczędzałem na kleju i powstało trochę szpar pomiędzy słomkami. Wprawdzie bez problemu można je wypełnić używając strzykawki, ale pozostaje kwestia polepu kleju, który jest już w tej szparze.
Szpary w dużej mierze wynikały ze samego cięcia listewek. Robiłem, co mogłem i co umiałem, ustawiałem za i przed piłą kozły podtrzymujące deski, ale piła, jaką dysponuję ma mały stolik także trudno było utrzymać idealnie prostą linię cięcia. No i oczywiście plus a w zasadzie minus moje umiejętności.
Szacując, łącznie długości cięcia wynoszą ok 2 kilometrów, także myślę, że ten 1 procent doświadczenia na przyszłość mi przybyło.

Mija miesiąc pracy w Gdyni; robota ruszyła, może nie z kopyta, ale systematycznie krok po kroczku do przodu.
Spotkałem się z serdecznym przyjęciem w hangarze.
Obawiałem się reakcji typu: "Co tu młody świrujesz, zagracasz miejsce", a oto wokół sporo życzliwych ludzi, często znających się na rzeczy i służących radą.
Trochę trwało zorganizowanie się w hangarze (szafka na narzędzia, kółka do helingu, aby łódka była mobilna, kozły do blatu).

Kilka refleksji o listewkach: Pisałem o przybijaniu listewek - zamykanie/otwieranie poszycia - wszystko to "lipa" bo listewki powinno się fazować, a nie wypełniać klinowate szpary między nimi klejem.
Jest to ważne, szczególnie, gdy chcemy zachować naturalny wygląd drewna (nie malować na kolor).
Choć z drugiej strony postępując tak, byłbym pewnie w połowie poszywania.
Gwoździe powinny być jednak miedziane/ mosiężne a nie ze stali ocynkowanej jakich używałem, chociaż Milewski w "Projektowaniu i budowie jachtów żaglowych" dopuszcza i takie; zobaczymy w eksploatacji czy przez drenaż nie będą przebijać rdzawe plamy.

Bardzo ważna sprawa: przygotowanie listewek.

Należy je wstępnie wyciąć na pile (z naddatkami), a później wyrównać na grubościówce/heblarce.
Uzyskamy w ten sposób słomki o wiele bardziej proste.
Na pile nie uzyska się idealnych krawędzi, co owocuje potem przy układaniu listew obok siebie w trakcie poszywania szparami, a gorzki to owoc.

Łódka będzie pokryta laminatem, to wiem na 100%.
Nie wiem natomiast czy laminat transparentny (przezroczysty) czy też malować ją na kolor. Okaże się to przy szlifowaniu - zobaczymy jak będzie się prezentowało poszycie.
Jeśli będę malował to na jakąś ciemną barwę: granat, ciemna zieleń, czarny.
Niewiadomą jest też grubość laminatu, konstruktor podaje 300, zobaczymy ile zostanie z grubości po wyszlifowaniu, ale myślę że bardzo źle nie będzie.

Z laminowaniem będzie jeszcze jedna checa, a nawet dwie: temperatura i wilgotność.
Hangar stoi nad wodą, więc wilgotność drewna jest prawdopodobnie duża, być może zbyt duża do laminowania.
Mogę czekać z laminowaniem do wiosny, ale nie będę mógł wtedy kłaść lakieru, a trzymanie gotowej łódki w stanie surowym nie bardzo mi się podoba.
Wyjściem z sytuacji jest mróz, wtedy wilgoci nie ma, drewno wyschnie.
Zakupiłem wilgotnościomierz do drewna, on wiele wyjaśni.
Wg PRS, Przepisy budowy i klasyfikacji jachtów żaglowych cz. IV -
Kadłub, laminować powinno się przy najniższej możliwej wilgotności, jednak nie większej niż 15%.
Temperaturę osiągnę przez skonstruowanie ogrzewanego namiotu z folii.

Do zakończenia poszywania zostało 20 z prawej i 18,5 cm z lewej burty, czyli kilka listewek i deski "sercówki"- "łezki" w środek.
Żmudny etap dobiega końca, aby zaczął się następny - szlifowanie.

• Nowości na stronie
• Strona główna